Jak zachęcić osoby starsze do pozostania w domu podczas epidemii?

Osoby starsze stanowią grupę, dla której zakażenie koronawirusem SARS-CoV-2 jest największym zagrożeniem dla zdrowia i życia. Wielu seniorów pozostaje w domach i boryka się z samotnością i izolacją. Jest jednak grupa osób starszych, która pomimo apelu wychodzi z domu. Otoczenie często nie rozumie takiego zachowania lub traktuje jako przejaw braku odpowiedzialności i „widzimisię” osób starszych. Warto jednak spojrzeć na takie zachowanie z trochę innej strony i spróbować zrozumieć jego powody. (więcej…)

autorki: Izabela Cymer, Ewa Drop, Stowarzyszenie Syntonia 29.04.2020
FacebookTwitterEmail

Dlaczego wychodzę z domu?

  • Nie mam informacji, wstydzę się lub poradzę sobie sam

Warto pamiętać, że wiele osób starszych to osoby samotne, nie ma kto im zrobić zakupów i załatwić codziennych spraw. Powstało wiele inicjatyw wspierających w tym zakresie, jednak nadal duża część seniorów o nich nie wie, ponieważ takie informacje w dużej mierze zamieszczane są w Internecie.

Część osób może obawiać się, że osoba która zechce zrobić zakupy może ich oszukać lub nie zrobi takich zakupów, jakie są potrzebne. Nierzadko seniorzy wstydzą się także tego, że mają niewiele środków na sprawunki i trudno im powiedzieć, że potrzebują zakupów tylko za klika złotych.

Pamiętajmy też o tym, że osoby starsze (szczególnie po 80 r. ż) należą do pokolenia, które zawsze radziło sobie samo. Stąd poproszenie o pomoc i jej przyjęcie może być dla nich bardzo trudne i obarczone poczuciem zobowiązania wobec osoby pomagającej. Z obawy przed tym wolą one zrezygnować ze wsparcia.

  • Potrzebuję kontaktu

Dla wielu starszych osób wyjście z domu jest okazją do spotkania z innymi. Chęć rozmowy, podzielenia się własnymi opiniami, zmartwieniami, czy chociażby przekazania pozdrowień pomaga zaspokoić potrzebę przynależności i zmniejsza poczucie osamotnienia. Nie można zapominać, że rozmowa jest także sposobem na rozładowanie emocji, które w czasie epidemii podwójnie się kumulują.

  • Przyzwyczajona/y jestem do…

Pamiętajmy, że wiek nie powoduje, że potrzeby, nawyki, rutyna dnia codziennego nagle się rozpływa. Tak, jak młodzi, osoby starsze mogą czuć wewnętrzną niezgodę na to, że czegoś im się zabrania, coś im się odbiera, szczególnie, że rutyna zapewnia starszym poczucie bezpieczeństwa, które z wiekiem bardzo spada.

  • Nie boję się

Niektóre osoby starsze mogą nie odczuwać tak dużego strachu przed panującym wirusem, jak mogłoby się wydawać. Wiąże się to z historią ich życia i zaawansowanym wiekiem. Skoro doświadczyli bardzo trudnych czasów, w których lęk był codziennością i dożyli swojego wieku, obecną sytuację odczuwają jako mniej zagrażającą niż tą, w której przyszło im żyć przed laty.

  • Nie jestem jeszcze taka/i stara/y

Grupa osób starszych to najbardziej zróżnicowana grupa wiekowa i obejmuje niemal 3 pokolenia. Zatem zarówno 60-latek, jak i 100-latek to osoby starsze. Jednak sam wiek metrykalny rzadko jest wiekiem faktycznie odczuwanym. Dlatego część osób starszych nie uważa się w ogóle ze stare. Po pierwsze dlatego, że czują się młodziej, po drugie trudno im się skonfrontować z tym, że się starzeją. Dotyczy to szczególnie kobiet, zwłaszcza tych, które zawsze były piękne, eleganckie, skupiały na sobie uwagę otoczenia. Powiedzenie do nich zatem, że mają nie wychodzić, bo są starsze, bardzo godzi w ich poczucie własnej wartości i z pewnością wzbudzi jeszcze większy opór wobec wprowadzonych obostrzeń i zachęt do pozostania w domu.

Jak zachęcić do pozostania w domu?

  • Zaproponujmy małą zmianę

Osobom starszym, które będą stawiały na swoim i zechcą wychodzić możemy zaproponować, by wychodziły rzadziej np. raz na 3 dni zamiast codziennie.

  • Utrzymujmy kontakt

Dla niektórych osób potrzeba kontaktu przewyższa poczucie zagrożenia, dlatego zamiast mówić: nie wychodź, zostań – zadzwońmy, by zapewnić możliwość rozmowy.

  • Zidentyfikujmy potrzebę i nazwijmy odczucia

Zamiast skupiać się na przekonywaniu do pozostania w domu, spróbujmy zastanowić się, jaka potrzeba osoby starszej jest niezaspokojona, kiedy nie może wychodzić. Być może jest to potrzeba kontaktu, wolności, samodzielności. Powiedzmy np. Widzę/ Słyszę, że brakuje Ci pogawędek z panią w mięsnym. Nazwijmy uczucia, których rozmówcy nie wypowiadają wprost np. Trudno Ci się przestawić na to, że musisz być w domu.

  • Powiedzmy o swoich emocjach

Prosząc o pozostanie bliskiego w domu odwołajmy się do siebie mówiąc np. Mamo, mniej się martwię, kiedy wiem, że zostajesz w domu. Będę spokojniejsza, gdy nie będziesz wychodziła.

 

Pamiętajmy, że jeśli przekonywanie nie działa, oznacza to, że warto poszukać innego sposobu, jednym z najlepszych będzie okazanie zrozumienia i odszukania wspólnie rozwiązań satysfakcjonujących obie strony.

 

autorki: Izabela Cymer, Ewa Drop, Stowarzyszenie Syntonia
Ogólna ocena:
0
ilość ocen: 0

Komentarze

0

Podobne artykuły

Pobierz bezpłatny Poradnik dla Rodzin i Opiekunów Seniorów

Książka dedykowana jest wszystkim tym, którzy chcą zgłębić swoją wiedzę na temat opieki i wsparcia seniorów w codziennym życiu. Publikacja jest bezpłatna i zawiera praktyczne informacje dotyczące procesów starzenia, chorób związanych z wiekiem, opieki, rehabilitacji i pomocy socjalnej.